دلنوشته اي در سوگ علي مرادخاني

اما مرادخاني از معدود كارگرداناني بود كه يكي اصلي و ديگري دست گرم و دوست داشتني يك هنرمند را داشت.

به خصوص در زمينه فرهنگ ، دو نوع مدير وجود دارد. يا آنها با تكيه بر قوانين خشك ، حتي يك ميليون خالق ، به دنبال تشديد اوضاع هستند و يا ايجاد يك گودال و حل مشكل متخصصان ، خالقان و كارآفرينان با ديدگاه مثبت و بدون محدوديت از رويكرد پيش بيني نشده ذهن غالب. حتي اگر آنها نتوانند راهي براي حل مشكل پيدا كنند ، بر خلاف گروه اول ، آنها پيچيده نيستند و از سنگسار راضي نيستند ، اما در تلاشند حداقل به طور آشكار بهبود يابند. مرادخاني عزيز ، او به وضوح از نوع ديگري بود.

حضور مستمر و مسئولانه وي در زمينه مديريت فرهنگي و كسب تجربه در اين راستا ، همراه با اخلاق و اصول خوب آداب و روابط انساني بي نظير با فرهيختگان فرهنگ ، ادب و هنر ، وي را به انساني شايسته و قابل اعتماد و انساني قابل اعتماد تبديل كرد. توسط هنرمندان
اين مانعي براي فرهنگ و هنر نبود ، بلكه پلي بين هنرمندان و مسئولان براي رفع نگراني ها ، رفع موانع و شناخت و شكوفايي خلاقيت هاي هنري دانشجويان و هنرمندان اين كشور بود.

او زود رفت ، خيلي زود و باور كردنش به همان سختي است. گويي علي عزيز ديگر نمي تواند تمايل چرخ اشتباه را تحمل كند.

او عاشق اهل بيت و عاشق شهدا بود و چه سخنان آرامش بخش تري از سخنان امام حسين (ع) در روز عاشورا براي آرامش روح او و آرامش قلب رنج ديده ماست:

خدا از قضاوت و اطاعت شما از كافران خشنود است ، نه از خدا سواك يا غياث المستغيت

من به خانواده و نزديكان آن مرحوم ، نزديكان و دوستان وي ، مديران فرهنگي و همكاران و اهالي فرهنگ و هنر تسليت مي گويم و از خداوند مي خواهم كه او را بيامرزد ، مورد رحمت و مغفرت و صبر قرار دهد. با بازماندگان